Η παιδαγωγική και θεραπευτική διάσταση του παραμυθιού σε σύνδεση με το θεατρικό παιχνίδι.
Η παιδαγωγική και θεραπευτική διάσταση του παραμυθιού σε σύνδεση με το θεατρικό παιχνίδι. Οι εξελικτικές μεταβολές που συμβαίνουν στο άτομο κυρίως κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες της ζωής του και τις οποίες μελετά ο κλάδος της εξελικτικής ψυχολογίας [1] , καθιστούν πολλές φορές την παιδική αλλά και την εφηβική ηλικία περιόδους κρίσιμες για όλη τη μετέπειτα πορεία του ανθρώπου. Από τη βρεφική ηλικία το άτομο αρχίζει να αναπτύσσεται κινητικά, αισθητηριακά, νοητικά και γλωσσικά, με τις πρώτες εμπειρίες της ζωής του να παίζουν σημαίνοντα ρόλο στη γνωστική του ανάπτυξη. Από τα πρώτα αυτά βήματα στη ζωή το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με πολλές δύσκολες και στρεσογόνες καταστάσεις, που οφείλει να αντιμετωπίσει, ώστε να συνεχίσει, όπως το άγχος προς ξένα πρόσωπα, το άγχος του αποχωρισμού και η προσκόλληση στα οικεία, με αποκορύφωμα την εφηβική περίοδο με τους φόβους για τη βιοσωματική του ανάπτυξη και την «ταυτότητα του Εγώ» [2] . Σ’ αυτή την επίπονη, θα λέγαμε, προσπάθεια προς την ολοκλήρω...